نام این عطرتصنیف کمانچه و برگرفته از نام ساز زهی قدیم ایران و در واقع نوع تکامل یافته رباب است.

این ساز یکی از سازهای اصلی موسیقی ایرانی است و احتمالا بتوان گفت بعد از تار مهمترین ساز موسیقی ایرانی می باشد.

از جمله سازهای زهی – آرشه‌ای است و جنس قسمت‌های مختلف آن چوب، پوست، استخوان و فلز است.

در دوران صفویه و قاجاریه جزو سازهای اصلی موسیقی ایران بوده ‌است و نخستین صدای ضبط ‌شده آن به اوایل قرن بیستم میلادی برمی گردد.

خوشبختانه ساز کمانچه به همت سازمان میراث فرهنگی در آذر ماه 1396 به ثبت جهانی در یونسکو رسید.

از شاخص ‌ترین کمانچه‌ نوازان ایرانی می‌توان به حسین‌ خان اسماعیل‌زاده، علی‌اصغر بهاری، مجتبی میرزاده، کیهان کلهر و اردشیر کامکار اشاره کرد.